Telefoonvrij uit eten: waarom ik een no phone policy zou omarmen

Toen ik een paar weken terug uit eten was met een van mijn beste vriendinnen was ik zo in het moment, en dat kwam door 1 ding: onze telefoons zaten in onze tas en stonden op stil.

We hadden gewoon aandacht voor elkaar, leuke gesprekken en dus geen onnodige afleiding van dat ding. En pas achteraf besefte ik weer hoe fijn dat eigenlijk is.

Die telefoon slokt overal onze aandacht op

En ik zou het iedereen gunnen om dit wat vaker te ervaren. Want ik zie overal hoe die telefoon onze aandacht opslokt. Mensen die bellend bij de kassa van de supermarkt staan. Mensen die tijdens een gesprek met iemand ondertussen op hun telefoon kijken. En in de horeca zie ik regelmatig gasten scrollen op dat ding terwijl een bedieningsmedewerker aan tafel staat.

En juist dat laatste vind ik soms best schrijnend.

Een medewerker staat aan tafel om jou persoonlijk te helpen, een bestelling op te nemen of iets over het menu te vertellen, en ondertussen is de telefoon interessanter.

Dan denk ik weleens: leg dat ding toch gewoon even weg, je ontneemt jezelf een leuk moment van interactie met iemand.

Waarom een no phone policy me logisch lijkt

En daarom snap ik eigenlijk heel goed waarom steeds meer horecazaken kiezen voor een telefoonvrije zone of zelfs een complete no phone policy.

Ik zou het eerlijk gezegd heerlijk vinden. Een avondje uit, telefoon in de tas en gewoon aandacht voor de mensen met wie je bent. Ik zou er geen enkele moeite mee hebben.

Benieuwd hoe ik jouw team kan helpen groeien? Neem gerust contact met me op voor een vrijblijvend gesprek.